Experiment: 24 uur zonder afleiding

24 uur zonder afleiding

Laatst bijgewerkt op 22 mei 2020

Een paar weken geleden kwam ik een video tegen op Youtube van iemand die zichzelf had uitgedaagd om 24 uur zonder afleiding door te brengen. Alleen met z’n gedachten. En ik was meteen geïnspireerd om dit zelf te proberen.

Ik leef zelf al een tijd een stuk bewuster, maar ben toch continu afgeleid. Per dag zit je al snel aan tientallen Whatsapp gesprekken, Social Media, nieuws-sites, films, series, muziek enzovoorts.

Ik ben ook doorgaans geen moment van de dag bijvoorbeeld ver van m’n telefoon vandaan en op werk zit ik ook urenlang achter een laptop. Als er iets is dat ik wil weten, Google ik het even.

Als ik niets te doen heb, pak ik een boek of kijk ik een Youtube filmpje. Als iemand ineens door m’n hoofd schiet, app ik even. Nog iets niet gedaan, takenlijstje bijwerken.

Non-stop, de hele dag door!

Even “offline”

Nu had ik al diverse keren een weekendje mijn telefoon en laptop uitgezet, om de impulsen te beperken en tegelijkertijd een soort social media detox te doen, maar zelfs dan was ik bezig met afleidingen: lezen, uit eten gaan, spelletjes spelen.

Dus ik deed in principe alweer genoeg om mezelf bezig te houden. Echt HELEMAAL geen enkele input of afleiding, dat had ik al een hele lange tijd niet meer ervaren.

24 uur lang alleen met m’n gedachten

Ok, ik had met m’n vriendin afgesproken dat ik van zaterdagavond 20.00 tot zondagavond 20.00 even helemaal alleen wilde zijn. En mijn familie laten weten dat ik niet bereikbaar was, mocht er iets zijn en ze zich zorgen zouden maken.

Ik had wat eten in huis gehaald, zodat ik nergens heen hoefde. Telefoon uit, TV uit en laptop opgeborgen. Het was acht uur ‘s avonds en het experiment kon beginnen. Ik moet toegeven; ik had er zin in, maar was ook wel wat zenuwachtig.

Het is raar wat zo’n plan met je doet. Alsof je niet even een hele dag compleet op jezelf kan zijn.

De eerste paar uur

Al in het eerste kwartier probeerde mijn brein al te cheaten en dreigde het mis te gaan. Ik dacht even “zal ik gewoon een film gaan kijken, niemand die het merkt”. Nee, nee, nee…ik kan dit.

Na een uur realiseerde ik me dat ik echt niets te doen had. Ik zat een beetje op de bank, voor me uit te staren. Alleen met m’n gedachten.

Het viel me tijdens dat eerste uur al wel op dat alles een stuk “slomer” leek te gaan. Ik had geen haast, want als ik me ergens mee zou haasten, zou ik nog meer tijd overhouden straks en wellicht nog langer niets te doen hebben.

Dat was een rare gewaarwording ineens. Ik liep rustiger door het huis, keek af en toe even naar buiten en begon wat te dagdromen over reizen en plannen die ik al een tijdje aan het maken was.

Ging weer zitten, pakte een kop thee, ging weer zitten. En zo ging het nog even door.

Rond 23.15 ben ik gaan slapen en ik had verwacht dat ik nog wakker zou liggen, maar ik sliep denk ik binnen 5 minuten. So far, so good. Geen vuiltje aan de lucht. 😉

De volgende dag

Zondag werd ik rond 11.00 wakker. Wacht even, elf uur??!! Zo, ik had het kennelijk nodig. Bijna klokje rond geslapen. Even koffie gezet en terug m’n bed in, want ja…ik had niets te doen en voelde mij er eigenlijk wel lekker bij.

Pas rond 13.00 uur werd ik voor het eerst echt een beetje onrustig. Ik had inmiddels een douche genomen, ontbeten en wat kleding over m’n lijf gegooid. En nu…wat nu?

Ik voelde me een beetje nutteloos. Alsof ik een dag aan het verspillen was die ik eigenlijk misschien wel beter kon invullen met wat takenlijstjes die al een tijdje rondslingerden.

Waarom had ik dit ook alweer gedaan? Oh ja, juist om deze reden.

” Mijn brein was continu op zoek naar dingen om te doen. Alsof ik lui was en een doel moest hebben voor m’n dag. Ik besefte mij ineens hoe bizar dat eigenlijk voelt, wanneer je tegen je eigen gedachten moet zeggen dat het ok is om even helemaal niets te hoeven… “

Het was lekker weer, dus ik ben even een rondje park gaan lopen. Dat was ook alweer een tijdje geleden.

Naar buiten dus, zonder telefoon, niet bereikbaar. Een vreemde, maar heel bevrijdende sensatie. Ben ook geen enkele keer tegen een paal aangelopen, want ja… ik zat niet op m’n telefoon 😉

Tijdens de wandeling van 2 uur ben ik geen moment onrustig geweest. Wel een paar keer de neiging gehad om op Funda te kijken naar wat huizen die ik tegenkwam en af en toe het gevoel dat mijn telefoon in m’n zak zat (Fantoom-verschijnsel?).

De laatste paar uur: almost there

Het was inmiddels 17.00 en ik had in de tussentijd al even een uurtje gemediteerd, iets waar ik normaal gesproken ook te weinig tijd voor neem eigenlijk. Verder een beetje tegen m’n planten staan praten en het vuilnis weggegooid. Ik ging lekker.

En omdat ik wist dat over een paar uur mijn experiment voorbij was, ben ik de rest van de tijd gewoon op de bank gaan liggen. Alleen met m’n gedachten.

En wat bleek: in tegenstelling tot het begin van de middag – waarin mijn gedachten alle kanten op “ping-pongde” – was ik enorm ontspannen.

Ik vond het inmiddels zelfs een beetje jammer dat het alweer bijna voorbij was.

I made it & loved it!

Toen het experiment en dus ook de 24 uur zonder afleiding erop zaten, kwam mijn vriendin thuis en zei gelijk bij binnenkomst hoe ontspannen ik eruit zag. “Heb je een facial gehad ofzo?”. En vond me ook veel kalmer in hoe ik op dingen reageerde die avond.

Ik heb nog even gedacht om voorlopig nog even mijn telefoon niet aan te zetten, maar ik was ook wel erg benieuwd naar “alles dat ik gemist had” (hint: niets dus).

Hierna heb ik even kort de tijd genomen om op te schrijven wat ik eraan gehad heb en wat ik ervan heb geleerd. Want ik was bang dat als ik het de volgende dag pas zou doen, ik weer in een hele andere (gehaaste) mindset zou zitten.

Wat ik me realiseer na 24 uur geen afleiding

Wat ik me nu realiseer na 24 uur geen afleiding

  • Ik ben dagelijks non-stop op zoek naar iets om me bezig te houden. Van lezen, tot appen, tot het kijken van series en films. Recepten opzoeken, werkmail lezen etc. Dat valt je pas op als je het even een tijdje niet meer doet.
  • Er zitten ENORM veel uren in een dag, wanneer je niet elke minuut bezig bent.
  • Aangezien mijn vriendin bij binnenkomst meteen aan m’n gezicht kon zien hoe ontspannen ik was, blijkt het dus meteen ook een positief fysiek verschil te geven (ik tuurde immers niet uren op een verlicht scherm en er zijn maar weinig dingen die gedurende die 24 uur mijn gezicht in een frons hebben getrokken).
  • Ik heb eindelijk de tijd “genomen” om te mediteren.
  • Ik realiseer me hoe fijn het is om een keer niet overal gelijk op te hoeven reageren. En dat ik die druk mezelf vaak opleg en zelf iets aan kan doen.
  • Ik heb geen moment een gevoel van stress van buitenaf gehad.
  • Ik realiseer me ook dat ik mijn brein op een manier heb geconditioneerd in al die jaren, dat het vanzelf op zoek gaat naar iets nuttigs om te doen wanneer je even stil zit. En dat het echt even een paar uur duurt voordat ook die gedachten wat rustiger worden in je hoofd.
  • Ik ga dit experiment zeker vaker doen, want de conclusie voor mij is dat je in 24 uur jezelf aardig kunt resetten en kunt ontdoen van de stress en externe impulsen van een drukke week (of weken).

Daag jezelf ook eens uit om dit experiment te doen

Ik kan het echt iedereen aanraden om een keer helemaal niets te doen. 24 uur zonder afleiding, dat kun je vast vrij maken in je schema.

Ok, ik heb geen kinderen en afgezien van mijn vriendin loopt hier ook niet dagelijks iedereen de deur plat. Maar het is mogelijk.

En het zal je ongetwijfeld kanten van jezelf laten zien die je al een tijdje niet meer als zodanig onder de loep had genomen.

Hierbij nog even de video waar het allemaal mee begon. Enjoy!

Lees ook:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *